ברכת המים· רבי יחיאל מיכל טימר
סדר גט שני הניתן מיד הבעל ליד השליח. · לט
ישאל הרב לסופר דוא פב"פ (כנ"ל) איז דש דער גט אז דוא חאשט גשריבן ויאמר יוא, קאנשט דוא דעם גט אונ' האשט איין סימן מובהק דראן אז דאש אין דער גט אז דוא האשט גשריבן יוא האט דיר דער בעל פב"פ (כנ"ל) גגעבן במתנה דש פרעמט אונ' טינט אונ' מען הנקרא (פעדער) אונ' טינטטאהרן אונד אל דעם שרייבגצייג פר דיא עדי הבט פב"פ ופב"פ (כנ"ל) יוא, האט ער דיך גהייסן אז דוא זא לסטדען גט שרייבען יוא האט דיך גיהיישען ען דער בעל פב"פ (כנ"ל) אז דוא זאלשט שרייבן לשמו ולשמה פב"פ כנ"ל לש"ג יוא האט דיר דער בעל דיא דברים גירעט פר דיא עדי הגט פב"פ ופב"פ (כנ"ל) יוא האסט דוא אזוא גיטאן אונ' האסט גשריבן דעם גט לשמו ולשמה לש"ג יוא האסט דוא גירעט בפירוש אי דוא האסט אן גיהובן צו שרייבען אז דוא ווילשט שרייבן דעם גט לשמו ולשמה לש"ג יוא, האשט דוא אזוא גירעט פר דיא עדי גט פב"פ ופב"פ (כנ"ל) יוא וויא האשט דוא גירעט אי דוא האשט אן גיהובן עו שרייבן אונד פון וועמש ווענן האשט דוא נשריבן. ויאמר איך האב גירעט צו דיא עד הגט בזה הלשון שמעו אלי אתם עדי פב"פ ופב"פ (כנ"ל) הנני כותב גט זה לשם פב"פ יבנ"ל לגרש בו את אשתו פב"פ (כנ"ל) אני כותב אותו לשמו ולשמה לש"ב אזו דאב איך גירעט ולשם זה האב איך נשריבן זענין דיא עדי הגט פב"פ ופב"פ (כנ"ל) בייא דיר גוועזן ווען דוא האשט גשריבן לפחות דיא ערטע שורה יוא, אח"כ יאמר לשני עדי הגט אתם עדים פב"פ ופב"פ (כנ"ל) האט איהר גיהערט פון דען מגרש פב"פ (כנ"ל) אזער האט מבטל גוועזן אללע מודעות אונ' אלע תנאים אי ער האט ניהאסען דעם סופר פב"פ וכנ"ל אז ער זאל אים שרייבן דען גט יוא, האט עטין גזעהן אז דער מגרש האט מוסר גוועזן דם פרמט אונ' טינט אונ' פען הנקרא (פעדער) אונ דש טינט טארן אונ' אללע דאם שרייבגיצייג דעם סופר אז ער זאל אים שרייבע דען גט לשמו לשמה ולש"ג יוא האט עטין ניהערט פון דעם מגרש אז ער האט ניהי שינן דעם סופר אז ער זאל אים שרייבן דעם גט לשמו ולשמה ולש"ב יוא האט עטין נהערט פון דעם סופר אז ער האט גירעט אי ער האט אין גיהובן צו שרייבען הנני כותב גט זה לשם פב"פ כנ"ל לגרש בו את אשתו פב"פ (כנ"ל) ואני כותב אותו לשמו ולשמה ולשם גירשון יוא: קענט עטץ מיט איין סימן מובהק אז דאם איז דער גט אז דא האט גשריבן דער סופר אויף דעם פרמט אונ' טינט אונ' פען ופעדער) אונ' טינט טארין אונ' אללע דאש שרייב צייג וואש דא איז דעם מגרש יוא. זייט עץ גווען בייא דעם סופר לכל הפחות אז ער האט גשריבן דיא ערשטע שורה: יוא: אח"כ יאמר לעדי הגט וקראת עמי את הגט וכן יעשו יקראו עמו את הגט בקול רם ובדקדוק לשון וחרי את מותרת לכל ארם א יפסקו בקריאה ואח"כ ישאל לעד הראשון דוא פב"פ (בנ"ל) איז דאם דיין חתימה יוא האט דיך נהיישען דער מגרש אז דוא זאלסט דעם גט חתמין יוא האט ער דיך ניהיישען אז דוא זאלשט דעם גט חתמין לשמו ולשמה ל"ג יוא האסט דוא דיך ניחתמט לשמו ולשמה לש"ג: יוא: האשט דוא דיך ניחתמט פר דיין חבר פב"פ (כנ"ל) יוא: האשט דוא בפירוש גירעט פר דיא חתימה אז דוא ווילשט דעם גט דתמין לשמו ולשמה לש"ג: יוא: וויא האשט דוא גירעט. ויאמר איך האב גירעט בזה הלשון אתה פב"פ (כנ"ל) ראה שאני חותם והנני חותם גט זה לשם פב"פ (כנ"ל) לגרש בו את אשתו פב"פ (כנ"ל) ואני חותם לשמי ולשמה לש"ג אזו האב איך גירעט ולשם זה האב איך מיך נדחתמט קענשט דוא דיא אנדערע חתימה פון דיין חבר יוא: האשט דוא גיהערט פון דעם מגרש אז ער האט דיין חבר אויך ניהיישען אז ער זאל דעם גט חתמין לשמו ולשמה לש"ג יוא: האשט דוא גיזעהען אז דיין חבר האט אים גיחתמט פר דיר יוא: האשט דוא גיהערט אז דיין חבר האט אויך גירעט אי ער האט זיך ניחתמט אז ער וויל דעם גט חתמין לשמו ולשמה לש"ג: יוא: אח"כ ישאל לעד השני כל השאלות ששאל לעד הראשון. כל זה נתבאר בס"ג מסי' קע"ח עד סי' ר"ח ועד בכלל ופשוט הוא דה"ה בסדר זה.